De grootste vijand van elke putter

Waar waren we gebleven? O ja, bij de vraag hoe het mogelijk is dat zelfs de allerbesten – zoals Dustin Johnson op de laatste hole van het US Open 2015 – onder druk niet altijd in staat zijn om een korte putt te maken.

Het antwoord: onbewuste, overbodige spierspanning. Knoop het goed in je oren, want we spreken hier werkelijk over de allergrootste vijand van élke golfer.

Onbewuste spierspanning zou je kunnen zien als jouw fysieke reactie op storende gedachten en negatieve emoties. Op het moment dat jij spanning, druk of zenuwen ervaart omdat je ‘dit puttje’ voor jouw gevoel ‘moét maken’, reageert jouw lichaam, zonder dat je het doorhebt, door allerlei spiertjes aan te spannen die je normaal met rust laat.

Dit is een serieuze bedreiging voor jouw putting skills, want hoezeer je ook van plan bent om dezelfde stroke te maken als die je hebt staan oefenen, als je, onbewust of niet, andere spieren aanspant dan je normaliter doet, is het logische gevolg een ándere beweging dan je hebt staan trainen.

Op de putting green zie je dan vaak dat golfers ‘opeens’ gaan bewegen met hun armen, polsen of handen (terwijl elke putter weet dat de pendule-beweging uit de grote spieren van het bovenlichaam moet komen), of dat er opeens een heupbeweging in sluipt (terwijl iedere golfer weet dat het onderstel stil moet staan) – met alle gevolgen van dien. En juist omdat dit allemaal volledig onbewust gebeurt, ben je niet in staat om deze overbodige bewegingen onder controle te krijgen en kan het je een volgende keer zomaar wéér overkomen.

Het voeden van je vijand

Een van de grootste nadelen van het technische putten en de enorme hoeveelheid tijd en energie die je daarbij besteedt aan je voorbereiding, is dat je onbewuste, overbodige spierspanning vrijelijk de gelegenheid geeft om jouw systeem te infiltreren.

Tijdens het rondlopen over de green, het lezen van de lijn en het maken van oefenstrokes heb je alle gelegenheid om je te realiseren hoe belangrijk deze putt voor jou is, hoe graag je hem wilt maken, hoe erg het zou zijn om hem te missen, zeker met je flightgenoten die aandachtig toekijken, dat je in het verleden wel vaker van dit soort putts hebt gemist, dat je niet moet vergeten om de laatste instructies van je golfpro uit te voeren, en ga zo maar door.

Tegen de tijd dat je eindelijk klaar staat voor je putt, kun je er gif op innemen dat jouw grootste vijand óók gereed is om toe te slaan. Dan kan het zomaar gebeuren dat je dat puttje plotseling langs de hole duwt, dat je eerst het gras en dan pas de bal raakt, dat je stroke opeens hapert of je de bal juist te hard slaat – allemaal manieren om dat zo eenvoudige puttje toch te missen.

Je begrijpt het al: door intuïtief te putten geef je onbewuste, overbodige spierspanning veel en veel minder kans om jouw putt te beïnvloeden. In de 3 seconden waarin je jouw routine uitvoert, heb je immers helemaal geen tijd om jezelf gek te maken met storende gedachten en negatieve emoties en krijgt jouw grootste vijand geen grip op je beweging.

Ja, ik durf er mijn hand voor in het vuur te steken dat Dustin Johnson lachend een 2-putt zou hebben gemaakt, net als Retief Goosen en Stewart Cink, en dat Doug Sanders en Scott Hoch in het prestigieuze rijtje van Major-winnaars zouden staan, in plaats van met hun tweede plek te fungeren als futiele voetnoot in de golfgeschiedenis – als ze maar intuïtieve putters waren geweest.

De 3 obstakels

Waarvan ik ook overtuigd ben? Dat óók jij onder druk veel beter zult gaan putten dankzij de 3-seconden-routine. Maar die 3-seconden-routine is slechts één van de wapens die je op de green in kunt zetten in jouw strijd tegen onbewuste, overbodige spierspanning. Wil je optimaal resultaat en minimale invloed van onbewuste spierspanning, dan kun je het daar niet bij laten en zul je ook vóór je routine een aantal stappen moeten zetten.

Waarom? Wel, de 3-seconden-routine beïnvloedt natuurlijk alleen de mate waarin onbewuste, overbodige spierspanning jouw systeem kan infiltreren tijdens de voorbereiding op jouw putt, maar op wat er daarvóór gebeurt heeft de routine (logischerwijs) geen invloed. Dus als je al op weg naar de green of tijdens de putt van een flightgenoot gedachten & emoties ervaart die onbewuste, overbodige spierspanning triggeren, dan kun je nog zo’n goede 3-seconden-routine uitvoeren, de onbewuste spierspanning zit al in je systeem

Daarom is het van belang om vlak voordat je routine begint alle eventuele onbewuste spierspanning die zich al in je lichaam heeft vastgezet uit je systeem te halen, zodat je ‘schoon’ aan de routine begint. Hiertoe bestaan 2 technieken, waarvan ik er nu eentje zal delen: ‘het opheffen van de 3 obstakels’. (De tweede techniek, ‘het activeren van de I-kracht’, is de meest effectieve, maar vraagt ook om de meeste training; wil je die óók leren kennen, meld je dan aan voor de online training ‘Moeiteloos Minder 3-Putts’). 

De 3 obstakels? Ja, dat zijn de 3 voornaamste plekken waar onbewuste spierspanning zich in jouw lichaam vastzet:

  1. Je middenrif. Hier zet voornamelijk onbewuste spierspanning ten gevolge van wilskracht – ‘Ik moet en zal deze putt maken!’ – zich vast.  
  2. Je schouders. Hoe meer zenuwen, spanning en druk je ervaart – ‘Als ik deze putt maar niet mis…’ – en hoe hoger je verwachtingen zijn ‘Als ik deze putt maak, dan …’, hoe hoger & vaster je schouders komen te zitten.
  3. Je kaken. Hoe meer frustratie je ervaart – bijvoorbeeld doordat je net een slechte chip of putt hebt gemaakt – hoe verkrampter je kaken worden.

Het opheffen van deze obstakels betekent niets anders dan de onbewuste spierspanning op deze plekken uit je systeem verwijderen. Hoe je dat doet? Eigenlijk heel simpel: door

  • je schouders omhoog te trekken,
  • diep in te ademen waarbij de buikwand naar buiten beweegt
  • en dan weer uit te ademen
  • waarbij je je schouders laat vallen
  • en een langgerekt ‘hè hè’ laat horen (alsof je opgelucht bent dat het allemaal al goed is afgelopen)

Idealiter doe je dit 2 à 3 keer voordat je aan je routine begint. Bijvoorbeeld: 1 keer op weg naar de green, 1 keer als je de green op loopt en 1 keer vlak voordat je gaat putten. Op die manier ben je een heel eind op weg met het elimineren van jouw grootste vijand en begin je lekker ‘schoon’ aan je 3-seconden-routine.

Reinoud portret Mary BrommerIk zou zeggen: train ze! En over 3 dagen meld ik mij weer, want je bent nog niet uitgeleerd: volgende keer vertel ik je over wat je het beste direct na je intuïtieve putt kunt doen.

Hartelijke groet,

Reinoud Eleveld

 

Sluit Menu
×

Winkelmand